Wykazano, że ekspozycja na światło widzialne (o barwie białej lub zielonej) jest skutecznym sposobem leczenia depresji sezonowej
(stanów depresyjnych występujących u osób z rozpoznaniem choroby
afektywnej sezonowej). Promienie UV nie mają działania leczniczego w
depresji sezonowej. Stąd, oświetlenie stosowane w fototerapii depresji
sezonowej powinno być wyposażone w filtr UV. Fototerapia depresji
sezonowej powinna być prowadzona przy pomocy oświetlenia o natężeniu co
najmniej 2500 luksów na poziomie oczu chorego (zwykle stosowane są
natężenia o zakresie 5000–10000 luksów). Fototerapię rozpoczyna się od
codziennych sesji trwających od 1/2 godziny do 2 godzin w zależności od
natężenia stosowanego światła. Najczęściej po 14 dniach codziennego
stosowania fototerapii możliwe jest ocenienie przez lekarza czy jej
skuteczność u poszczególnych pacjentów jest zadowalająca. Przyjmuje się,
że w wyniku zastosowania fototerapii poprawę uzyskuje 60–75% pacjentów,
u których rozpoznano depresję sezonową. Po uzyskaniu poprawy zaleca się
stosowanie fototerapii podtrzymującej, podczas której zabiegi
przeprowadzane są co 2–4 dni
https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.pl
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Nie wiedziałam wcześniej, że światło może aż tak wpływać na nastrój. Czytam o fototerapii i wydaje mi się interesujące, ale zastanawiam się — czy to rzeczywiście działa dla każdego? Bo ja mam wrażenie, że depresja to coś bardziej skomplikowanego niż brak słoneczka. Chciałabym wiedzieć, czy to może być jakaś alternatywa do leków czy bardziej coś dodatkowego?
OdpowiedzUsuń