Rozpoznanie epizodu dużej depresji według klasyfikacji DSM-IV

Kryteria rozpoznania epizodu dużej depresji po uaktualnieniu podręcznika DSM z wersji 4. do wersji 5. uległy tylko nieznaczącym zmianom. Zgodnie z DSM-IV, rozpoznanie epizodu dużej depresji nie jest zasadne w przypadku, gdy objawy depresyjne wystąpiły po śmierci bliskiej osoby w okresie żałoby trwającej krócej niż 2 miesiące, natomiast zgodnie z DSM-5, epizod dużej depresji może być rozpoznany u pacjenta, który doświadczył śmierci bliskiej osoby przed upływem 2 miesięcy od tego wydarzenia^[5][33].

Testy psychometryczne

Dla obiektywizacji rozpoznania depresji, pomiaru jej nasilenia, a także na potrzeby badań klinicznych, stosowane są następujące testy psychometryczne^[2][5]:

• Inwentarz depresji Becka (ang. Beck Depression Inventory – BDI),
• Skala depresji Montgomery-Asberg (ang. Montgomery-Asberg Depression Rating Scale – MADRS),
• Skala depresji Hamiltona (ang. Hamilton Depression Rating Scale – HAM-D),
• Inwentarz depresji dziecięcej (ang. Children’s Depression Inventory – CDI),
• Skala melancholii Becha-Rafaelsona (ang. Bech-Rafaelson Melancholia Scale – BRMES),
• Skala depresji Centrum Badań Epidemiologicznych (ang. Center for Epidemiologic Studies-Depression scale – CES-D),
• Skala samooceny depresji Zunga (ang. Zung Self-Rating Depression Scale),
• Geriatryczna skala depresji Yesavage'a (ang. Yesavage Geriatric Depression Scale).

 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/deed.pl